Позади мојава совршена насмевка се кријат оние несовршени искуста. Бев млада, ќе си речам. Некогаш бев чест посетител на забави до раните удрински часови. Алкохол, дрога.. Секојдевие, ќе си помислев во себе, иако не беше така. Илјадници партнери, на кои не им ги помнам ни имињата. Можеби и не ми ги кажале воопшто. Живеев од ден за ден. Млада девојка, без обврски. Што друго да се прави.. Лаги, интриги, драми. Тогаш ми се чинеше дека лебдам некаде на небото. Не се грижев што ќе се случи утре, важно ми беше само да си поминам една убава вечер со странци. Поради тоа го изгубив она највредното.. Она што цел живот сум го имала за една вечер. Останав без семејство, пријатели, момче.. Тогаш коцкањето би беше единствен излез. Од вечер до вечер по казина. Ги изгубив и парите наменети за факултетските трошоци. Бев принудена да го напуштам факултетот. Не најдов работа, нема кој да ме прими со моиве никакви знаења. Основно со врски, средно и факултет приватно. Се чудам како воопшто ја знам азбукава. Дваесет и нешто години поминаа, јас уште сум таква. И сеуште во мене живеат милион пороци. Лажам наоколу за себе. Се срамам од минатото, а живеам во сегашност идентична на него. Господ ми е сведок колку пати се обидов да продолжам понатаму, но ете не може. Ќе излезам на улица и ќе ме препознаат, дали некој бивш партнер за една вечер, дали дилерот, дали некој со кој сум играла покер или кој уште не. Вистина беше кога ми зборуваа дека минатото ќе ме следи цел живот за да си поигрува со реалноста. Живот кој мислев дека е создаден за уживање.. Но, не мое. На оние што од времето на Ное посакуваа да пропаднам.
No comments:
Post a Comment