Самотијата е она што ми треба. Не ми се потребни ни момчиња, ни барови, ни секојдневни лекции од општеството. Ќе го минам летово сама, со кремата за сончање и дузина непрочитани книги на некоја песочна плажа, далеку од местото каде секој го знае моето име. Морам да изберам, и се бирам себеси. Сите момци се кретени. Јас тоа го сфатив со текот на времето. Искуството чини чуда. Момците само стануваат попривлечни со времето, а девојките учат како да бидат толерантни. Барем за миг сакам да заборавам на се'. Цели осум месеци во мене се водеа битки меѓу разумот и срцето. Време е она што живееше во мене да го исфрлам во длабоките солени води. Нека се удават сите спомени, или барем нека колабираат од топлината. Морам да напишам нов крај на стара приказна. Или барем да си ги средам мислите. Нека биде ова само мое лето.
No comments:
Post a Comment