И судбината има проблеми. Наместо премногу избори, одеднаш немаш ниту еден. Темнината конечно се среќава со светлината, но предецна. Таа веќе не е опција. Времето за поправка на грешките дојде и си замина, без никој да го види. На крајот секоја личност ја турка својата совест нанапред, надевајќи се дека подобри денови доаѓаат. Некогаш е така, некогаш не.
Секоја планина, својата тежина. Луѓето често со тешко срце простуваат. Не е лесно да се прифати стореното. Или пак она што никогаш не е направено. На крајот на денот, се' се сведува на понизното каење пред имагинарниот помошник. И повторно, нема назад. Само напред, со обвинувања и надеж за прошка. Некогаш. До тогаш, стуткај се под меката прекривка и надевај се дека нема да бидеш пронајден.
Секоја планина, својата тежина. Луѓето често со тешко срце простуваат. Не е лесно да се прифати стореното. Или пак она што никогаш не е направено. На крајот на денот, се' се сведува на понизното каење пред имагинарниот помошник. И повторно, нема назад. Само напред, со обвинувања и надеж за прошка. Некогаш. До тогаш, стуткај се под меката прекривка и надевај се дека нема да бидеш пронајден.

No comments:
Post a Comment