Промените со животот се случуваат на големи настани. Но, најголемите промени се случуваат во оние неприметни моменти. Кога застануваме за секунда да видиме каде сме и какви сме станале. Гледаме до каде сме дошле, но и до каде треба да одиме. Понекогаш гледаме што сме изгубиле... И кого. Некогаш гледаме што ново сме добиле. Се сеќаваме на оние старите времиња, кога не ни помислувавме дека до тука ќе стигнеме. Но, мора да го пуштиме минатото да остане каде што е. Тоа секогаш ќе биде присутно. Ќе ја поматува водата на сегашноста. Ќе ни се суди за грешките направени одамна, иако луѓето се менуваат. Мора да продолжиме напред, без оглед на се. Судбината ќе ни го покаже патот. Можеби тоа ќе биде вистинскиот. На крајот стануваме луѓе какви што не посакувавме, но можеме да се обидеме повторно. Минатото го диктира темпото на иднината, наш изброр е дали ќе играме на овој ритам или ќе создадеме свој. И можеби следниот пат, ќе ја направиме вистинската одлука. Нема да бидеме сосема сами на крајот, но нема ни да можеме да се вратиме назад. Останува на нас...
No comments:
Post a Comment