Изгубена

Се' уште се вртев во креветот, несакајќи да започне уште еден нов ден исполнет со каприците на луѓето околу мене. Во воздухот се чувствуваше онаа непријатна тежина, која те моли да не ги комплицираш работите. И така, принудена да го напуштав креветот, се упатив кон бањата. Изгледам хаотично. Пребледа сум како и секогаш, но денес имам и енормни подочници, испукани капилари.. Како врв на се, и испукана уста. Косата е приказна сама за себе. Од авион се гледа во каков хаос живеам. Вака е секој ден од трагичниот момент кога тој ме остави и замени за друга. Го напрскав лицето со малку ладна вода, ја извадив шминката која веќе одамна се разлеала околу очите. Се освежив, размислувајќи што да направам со мојот живот. Вака веќе не оди. Се изгубив во сопствениот мозок, не можам повеќе ни да размислувам со полна концентрација. Се огласија сите кујнски апарати, домофонот, мобилниот и домашниот телефон... Ах, кога само би можела на миг да избегам од се. Да најдам мир во некое мало место и некој што ќе ме сака повеќе од себе... Да основам семејство... Едвај ги запирам солзите, ја кревам главата и широко се насмевнувам. И денес треба да глумам совршена девојка со совршен живот. Рамениците назад, душата длабоко закопана некаде. Кај некого...